David M. Allen „Krytyczni, wymagający i dysfunkcyjni rodzice. Jak wyznaczać granice i budować zdrowe relacje”

Z chwilą przyjścia na świat, musimy przetrwać długi okres zależności od innych. Niemowlęta nie potrafią o siebie zadbać, dlatego zostaliśmy zaprogramowani do silnego reagowania na nasze główne figury przywiązania, czyli na wychowujące nas osoby dorosłe. Jedną z najważniejszych rzeczy, jakich uczymy się od naszych rodziców jest nasza rola w porządku społecznym oraz jak mamy współdziałać z innymi ludźmi.  To czego nauczymy się dzięki naszym wczesnym relacjom przywiązania, jest potężne i skutkuje naszym odruchowym, automatycznych, niemal nieświadomym  postępowaniem w znanym nam środowisku.

Szukając akceptacji rodziców, uczymy się jak od nich, jak reagować na różne zachowania społeczne oraz inne aspekty naszego bezpośredniego środowiska. Przez resztę życia robimy to bezrefleksyjnie. Każdy z nas dysponuje odziedziczoną skłonnością do rezygnacji w określonych okolicznościach, z własnych pragnień – na rzecz swojej rodziny lub porządku społecznego. Wyuczone role społeczne są bardzo ważne, ponieważ umożliwiają sprawnie funkcjonować grupie społecznej, rodzinnej, pozwalają zachować „homeostazę”. Są jednak sytuacje, które wywołują wewnątrzpsychiczne konflikty, pomiędzy pragnieniem podążania za własnymi potrzebami, a trzymaniem się zasad grupowych. Ambiwalencja dotyczy najczęściej konfliktów, które są współdzielone z pozostałymi członkami rodziny. Skutkami tej ambiwalencji są różne czasami lekceważące i krzywdzące zachowania rodziców…

Książka Davida M. Allena stanowi przydatny podręcznik dla każdego, kto zmaga się z dysfunkcyjnymi, krytycznymi zachowaniem swoich rodziców. W uporządkowany sposób pozwala na poznanie przyczyn dysfunkcyjnych wzorców rodzinnych, w tym znaczenia przywiązania, doboru krewniaczego, homeostazy rodzinnej i konfliktów wewnątrzpsychicznych, wywołanych przez zachodzące błyskawicznie zmiany w normach etnicznych i kulturowych. Pomaga również zbadać wydarzenia z przeszłości rodziny, budować hipotezy, które pomagają zrozumieć proces pojawiania się dysfunkcyjnych wzorców rodzinnych. Ponadto prezentuje strategie metakomunikacyjne, dzięki którym możemy się empatycznie wypowiadać, bronić samego siebie i szczerze wyrażać swoje myśli, nie martwiąc się o to, że zlekceważy się rodziców, na których nam zależy. Przedstawione w książce techniki i strategie – poparte licznymi przykładami – pokazują, jak dbać o własne potrzeby, wyznaczać granice.

Książka, która czerpie z metod psychoterapii integracyjnej, może również być inspiracją dla psychoterapeutów pracujących z pacjentem indywidualnym, parami, czy z całym systemem rodzinnym.

Zachęcam do czytania Agnieszka Topór.

 

Pokonać nałóg. Metoda redukcji szkód w terapii uzależnień od alkoholu i narkotyków.

W świecie metod leczenia uzależnienia od substancji psychoaktywnych na pierwszym miejscu jest leczenie ukierunkowane na całkowitą abstynencję. Wszelkie inne sposoby, strategie czy idee przez wiele lat były traktowane jak szkodliwe herezje. Albo chcesz się leczyć i obowiązuje Cię całkowita abstynencja, albo jeszcze nie jesteś gotowy na terapię. Nawet jednorazowe zażycie substancji psychoaktywnej skutkowała usunięciem z terapii. Albo – albo. Badania przeprowadzone na temat nawrotu do używania substancji psychoaktywnych wykazały, że w pierwszym roku po terapii ogólnej skierowanej na abstynencję okazało się, że około 70% leczących się zaliczyło nawrót. Wyniki były dramatyczne.

Po jakimś czasie pojawiły się sygnały o zupełnie innym patrzeniu na temat leczenia osób uzależnienionych. Zaczęto używać  terminu redukcji szkód w terapii uzależnień.

Książka „Pokonać nawrót” jest takim spojrzeniem na problem. Przedstawiona w niej metoda redukcji szkód stanowi efektywną alternatywę wobec licznych programów terapeutycznych, zakładających natychmiastowe odstawienie substancji psychoaktywnych. Opisana metoda redukcji szkód oparta jest na licznych badaniach dotyczących przyczyn nadużywania substancji psychoaktywnych i mechanizmów zmiany.

Książka Patt Denning i Jeannie Little (uznane autorytety w dziedzinie leczenia uzależnień), pozwala zrozumieć, dlaczego ludzie używają substancji psychoaktywnych. Pokazuje też, jak nauczyć się oddzielać korzyści z zażywania tych substancji od powodowanych przez nie szkód oraz ustalić, które z problemów powinny się znaleźć na liście priorytetów pacjenta i terapeuty. To chyba jednak najważniejsze- jak znaleźć motywację do zmiany.